Zapraszam do polubienia mnie na Fb!

1 lutego 2016

Logopedyczny CYGAN vel bajerant

Nie pamiętam dokładnie zasad gry w cygana, ale wiem, że karty bez cyferek nie dają możliwości zagrania w tę grę. Jeśli komuś zależy na poprawności politycznej, proponuję nazwę "BAJERANT".

Za to wersja, którą proponuję, jest ultralogopedyczna – jest w niej mnóstwo gadania i OPŁACA SIĘ używać wyrazów z zadaną głoską! Gra okazuje się atrakcyjna dla dzieci. Wykorzystałam ją już na indywidualnych zajęciach z kilkorgiem uczniów klas 1-3.

Do gry wykorzystałam moje karty–tarcze. Dzisiaj do sporej kolekcji dodaję karty z głoskami [d] i [g]. I tym sposobem przekraczamy liczbę DZIESIĘCIU KOMPLETÓW KART!

Karty można pobrać przy wpisie o wojnie piotrusiowej.

Oczywiście równie dobrze możemy wykorzystać do gry karty kupione lub wydrukowane z innych stron. Myślę, że Studentki nieposiadające jeszcze kart, lub Rodzice mogą wykorzystać do gry kartoniki z obrazkami, a jeśli karty prześwitują, możemy je kłaść np. pod miseczką.

Najlepiej, żeby obrazki się nie dublowały (wybieramy po jednym z pary - zatem lepsze są komplety po 24 słowa, lub połączenie dwóch kompletów). My graliśmy łączonymi zestawami np. wszystkimi na głoski szumiące i kiedy jakaś karta nam się nudziła, wymienialiśmy ją na nową.

Zasady dość trudno wytłumaczyć; najłatwiej zacząć grać od razu i dziecko w mig łapie, o co chodzi.

Enigma Rescue
Aby jak najdokładniej przedstawić Wam zasady na blogu, skonsultowałam swój schemat objaśniający je z Absolutnym Mistrzem Tłumaczenia Gier, moim bratem ciotecznym, głównym twórcą Enigma Rescue (rodzajem wielkopowierzchniowej gry logicznej). Byłam, ratowałam się, polecam!

(Jeśli ktoś nie lubi schematów blokowych, poniżej opowiadam zasady opisowo.)

Zasady układałam dla dwóch osób.
Rozdajemy sobie po równo kart (np. po 12).
Karty układamy tak, żeby je widzieć, a nie pokazać ich przeciwnikowi.
Wybieramy jedną kartę, kładziemy ją obrazkiem do dołu i mówimy ZDANIE.

ZDANIE może zawierać dowolną liczbę słów z naszej gry. Kluczowe jest to, czy zawiera ono SŁOWO z obrazka, który położyliśmy na środku.

Przeciwnik zgaduje, czy ZDANIE, które powiedzieliśmy, zawiera SŁOWO z obrazka.

      Jeśli przeciwnik myśli, że je zawiera, mówi „wierzę”.

               Jeśli miał rację, karta pozostaje na stole.
               Jeśli jednak w zdaniu nie było słowa z obrazka, a przeciwnik uwierzył, że jest, przeciwnik                  dokłada tę jedną kartę do swoich kart w ręce.

      Jeśli przeciwnik spodziewa się, że „zmyśliliśmy” zdanie BEZ SŁOWA z obrazka”, mówi                   „sprawdzam”.

               Jeśli rzeczywiście „zmyśliliśmy” zdanie BEZ SŁOWA z obrazka, zabieramy kartę                              przeciwnika oraz wszystkie karty, które były na stosiku pod nią.

               Jeśli jednak powiedzieliśmy zdanie ZE SŁOWEM z obrazka, a przeciwnik nas sprawdził,                  to on bierze wszystkie karty.

Następnie role odwracają się i to nasz przeciwnik układa zdanie.

Wygrywa osoba, która pierwsza pozbędzie się kart, lub – jeśli będziemy chcieli skończyć grę wcześniej – osoba, która ma na końcu mniej kart.

Karty do pobrania można znaleźć przy wpisie o wojnie piotrusiowej!





1 komentarz:

Możesz anonimowo lub podpisując się napisać miły, odkrywczy, krytyczny bądź zabawny komentarz :)